Αν δεν μπορείς να μετρήσεις, δεν μπορείς να διοικήσεις. Στην Ελλάδα ούτε μετράμε, ούτε διοικούμε. Ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αιτιατό μικρή σημασία έχει. Η ουσία είναι πως κανένα σχέδιο δεν συνοδεύεται από μια, υποτυπώδη έστω, μελέτη για το πώς υλοποιείται και πόσο κοστίζει.
Πάρτε για παράδειγμα την «αξιολόγηση». Είναι η καραμέλα της μόδας. «Θα γίνω υπουργός της αξιολόγησης» είπε, μόλις ανέλαβε, ο Κυριάκος. Μακάρι. Όμως για να το πετύχει, θα χρειαστεί τη μακροβιότητα του πατέρα του επί πέντε, τουλάχιστον.
 
Υπάρχουν πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι διορίσθηκαν με ρουσφέτι, άλλοι όχι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι της πρώτης κατηγορίας απολύονται, ενώ παραμένουν όσοι ανήκουν στη δεύτερη. Τόσο απλό. Αν εφαρμοζόταν από την αρχή...
 
Χρειάστηκε κάποιοι άνθρωποι με περιβαλλοντική ευαισθησία, αλλά και θάρρος, να βρεθούν μαζί για να σχηματίστεί μια επιχείρηση με στόχο την ανακύκλωση των απορριμμάτων. Έτσι, μια ιδέα που στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρείται απλή καθημερινότητα, άρχισε να υλοποιείται στην αχαϊκή πρωτεύουσα...