Μια άλλη ανάγνωση

Μαθαίνοντας πως ο Μωυσής Ελισάφ έχει ανεβάσει στροφές και πυκνώνει τις επαφές του για τη συγκρότηση δημοτικής παράταξης, με συναντήσεις σε Γιάννενα και Αθήνα, είναι εύλογο να επιδιώκεται να παρουσιαστεί η δημοτική αρχή ιδιαίτερα ενεργή και να μην αφήνει χώρο για πρωτοβουλίες.

Α.Τ.

Το κοσκινίζουν
Την ίδια ώρα, στον χώρο της κεντροδεξιάς το κοσκινίζουν. Από τη μία λένε πως ο Ν. Γκόντας δεν τους κάνει, αλλά δε βρίσκεται και κάποιο άλλο πρόσωπο να κάνει ένα βήμα μπροστά και να διεκδικήσει τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Όσα ονόματα ακούστηκαν, έχουν στην ουσία βγει εκτός κάδρου, κυρίως με δική τους πρωτοβουλία, καθώς η διεκδίκηση μιας θέσης στο ψηφοδέλτιο του κόμματος είναι πιο θελκτική στην παρούσα χρονική συγκυρία. Και όσο περνάει ο καιρός χωρίς εξελίξεις, μάλλον θα αρχίσει να ισχυροποιείται το ενδεχόμενο ο επικεφαλής της «Ανεξάρτητης Δημοτικής Πρωτοπορίας» να ηγηθεί για μια ακόμη φορά.

Α.Τ.Υπάρχει εξήγηση
Κι αν η προοπτική μιας θέσης στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας είναι δικαιολογημένα επίζηλη, σε πολλούς γεννάται το ερώτημα πώς έχει προκύψει τόσο ζωηρό ενδιαφέρον για μια θέση στο ψηφοδέλτιο του Κινήματος Αλλαγής, που θα παλέψει για να εκλέξει έναν βουλευτή στον νομό Ιωαννίνων. Όμως κι εδώ υπάρχει μάλλον εξήγηση. Όσοι συνωστίζονται για μια θέση στον… ήλιο, μάλλον δεν έχουν στο μυαλό τους τόσο μια θέση στα βουλευτικά έδρανα, όσο μια θέση στον κρατικό μηχανισμό. Πολλοί προεξοφλούν τη συγκυβέρνηση ΝΔ-Κινήματος Αλλαγής και θέλουν να έχουν ένα πρόκριμα, όταν φτάσει η στιγμή της μοιρασιάς θέσεων σε υπουργεία, οργανισμούς και άλλους φορείς του δημοσίου.

Α.Τ.Το θερινό σινεμά της πόλης
Η αφίσα από το αφιέρωμα στον σπουδαίο γάλλο σκηνοθέτη Φρανσουά Τριφώ κοσμούσε για χρόνια τον τοίχο του δωματίου μας. Τρεις ταινίες του παίζονταν στον θερινό Ορφέα. Εμείς είχαμε προλάβει να δούμε τη «Γυναίκα της Διπλανής Πόρτας» και θυμόμαστε ακόμη και πού καθόμασταν ανάμεσα στις σιδερένιες καρέκλες σκηνοθέτη με το λευκό (όσο άντεχε να παραμένει τέτοιο) καραβόπανο. Στον ίδιο χώρο είδαμε για πρώτη φορά τον Καιρό των Τσιγγάνων και λίγο μετά (ή λίγο πιο πριν;) ένα live των Last Drive και των Deus Ex Machina. Τότε που πηγαίναμε βραδιάτικα να δούμε συναυλίες με μαύρα γυαλιά ηλίου και τα βγάζαμε κρυφά, όταν κανείς δεν έβλεπε, γιατί ήταν αδύνατο μέσα στο σκοτάδι να διακρίνουμε την αγαπημένη μας μπάντα, που έπαιζε στη σκηνή. Εκεί είχαμε καταλήξει κι ένα κυριακάτικο βράδυ εκλογών, όταν ο χώρος λειτουργούσε ως εκλογικό κέντρο του πάλαι ποτέ δοξασμένου ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Όλες αυτές τις ξεχασμένες στιγμές τις θυμηθήκαμε καθώς διαβάζαμε το αφιέρωμα του συνεργάτη του Η.Α. Γιάννη Γρατσανίτη για τους θερινούς κινηματογράφους της πόλης. Όλους τους άλλους δεν τους θυμόμαστε, κι ας είχαμε πιθανά προλάβει κάποιους απ’ αυτούς. Λείπουν από τα Γιάννενα πολύ. Λείπουν από την αισθητική τους και τον πολιτισμό τους. Έναν τουλάχιστον θερινό κινηματογράφο πρέπει να έχει μια πόλη, που δεν αδειάζει τα καλοκαίρια και αγκαλιάζει μικρές παρόμοιες ιδιωτικές και μη πρωτοβουλίες, γεμίζοντας κάθε φορά τα αυτοσχέδια θερινά σινεμά, που στήνονται σε αυλές σπιτιών ή μαγαζιών και στις πλατείες.

Τ.Τ.Έκκληση για ουσιαστική βοήθεια
Δεν ήμασταν εκεί ούτε πριν, ούτε την ώρα της μεγάλης συμφοράς, για να την αποτρέψουμε ή –έστω- να τη μετριάσουμε. Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, λείπουμε και την επόμενη μέρα και κανείς δεν βρίσκεται για να προστρέξει τα ερείπια ζωών, που άφησε πίσω του το τραγικό δυστύχημα. Άνθρωποι έρημοι πια, βουτηγμένοι στον θρήνο και την απώλεια, περιφέρονται μέσα στα καμένα, τυλιγμένοι σε νοερό σάβανο, το μόνο που τους συνδέει με τους νεκρούς τους. Οι πιο απελπισμένοι, εκείνοι που ό,τι είχαν να χάσουν το έχασαν οριστικά, φτάνουν ως τη θάλασσα για να τελειώσουν και με τη δική τους ζωή. Τις εικόνες τις καταγράφουν αυτόπτες μάρτυρες, που κάνουν έκκληση για βοήθεια. Δεν ζητούν τούτη τη φορά τρόφιμα, φάρμακα και πάνες. Κάποιοι άνθρωποι στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά δεν χρειάζονται ρεύμα και νερό. Αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές, καθώς το σοκ υποχωρεί και τη θέση του παίρνει η συνειδητοποίηση του τι τους έχει πραγματικά συμβεί, είναι απαραίτητοι ειδικοί για να στηρίξουν ψυχολογικά και ηθικά αυτούς τους τραγικούς ανθρώπους. Ο γείτονας, ο συγγενής κι ο φίλος δεν μπορούν να βοηθήσουν. Ούτε οι διορισμοί και τα επιδόματα.
Τ.Τ.

Αναμένουμε
Αναμένουμε τις μαρτυρικές καταθέσεις των συγγενών και φίλων των νεκρών, των αρμόδιων υπουργών, γενικών γραμματέων, αρχηγών σωμάτων, ειλικρινών ανθρώπων, αυτόπτων μαρτύρων, ψευτών, δολοπλόκων, ιδεοληπτικών, φαντασιόπληκτων, ονειροπόλων, αλλοδαπών, πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας, των κατά τόπους δημάρχων και γενικών αρχόντων, των ειδικών αρχόντων, των ειδικών γενικώς, των άσχετων, των περίεργων, των υπονομευτών, των καταπατητών, των οικολόγων, των σουρεαλιστών, των καχύποπτων, των αισιόδοξων, των γεννημένων και αγέννητων παιδιών, των νεκρών παιδιών, των ορφανών παιδιών, των στιγματισμένων παιδιών, των φοβισμένων παιδιών, των σιωπηλών παιδιών, των παιδιών που οι φλόγες θα τα ξυπνάνε τις νύχτες και θα τρέμουν, των παιδιών που οι εικόνες του χαμού θα καθορίσουν τις ζωές τους, των παιδιών που τα λόγια και οι αλήθειες θα προσπεραστούν και θα καταπατηθούν από το σαρκοβόρο πολιτικό κόστος, των παιδιών που για το πνιγμένο κλάμα τους δεν θα δεχτούν ποτέ καμιά βοήθεια.
Π.Ζ.

Πηγή

Πες το στους φίλους σου...
FaceBook  Twitter